Hums (Arapça: الخُمس), İslam fıkhında malî bir dinî yükümlülüktür; yıllık kazancın ve madenler ile defineler gibi belirli kalemlerin beşte birini ifade eder. Füru-u dinin bir parçası olup yaklaşık 110 hadis rivayetinde ve Enfâl suresi 41. ayette zikredilmiştir.
Hums, İsna Aşeriyye (On İki İmam) fıkhının önemli ve ayırt edici bir unsurunu temsil eder. Hesaplanması ve dağıtılması, Şiaların hayatları boyunca ciddiyetle yerine getirdikleri dinî yükümlülüklerdendir.
Humsun yarısı fakir seyyidlere verilir; "İmam'ın payı" olarak adlandırılan diğer yarısı ise İmam Mehdi'nin (a.f) gaybeti döneminde merci-i taklitlerin belirlediği yerlere sarf edilir. Hums gelirleri ilim havzalarını finanse eder ve İslam toplumlarında dinî tebliğe destek sağlar.
Sayfa ayrıca humsun Kur'anî dayanağını, tarihî gelişimini, hangi kazançların humsa tabi olduğuna dair fıkhî hükümleri, hesaplama yöntemlerini, sarf yerlerini ve hums ile devlet vergisi arasındaki farkları ele almaktadır. Ehl-i Sünnet fıkhındaki görüşler dâhil çeşitli ilmî yaklaşımlara ve Gaybet-i Kübra dönemindeki güncel uygulamalara da değinilmektedir.