Hasan b. Ali b. Muhammed (a.s), On İki İmam'ın on birincisidir. Künyesi Ebu Muhammed'dir. Lakapları Askeri, Samit, Hadi, Rafik, Zeki, Naki ve Hasan-ı Ahir'dir. Hicri 232 yılının Rebiülahir ayında dünyaya gelmiştir; doğum yeri olarak Medine veya Samarra zikredilir.
Babası onuncu imam İmam Ali Hadi'dir (a.s); annesi Hudeys (Hudeyse) adlı bir cariyedir. Kardeşleri arasında Cafer (Cafer-i Kezzab), Seyyid Muhammed ve Seyyid Hüseyin bulunur. Kardeşi Cafer, İmam'ın vefatından sonra imamet iddiasında bulunduğu için "Kezzab" (yalancı) lakabıyla anılmıştır.
"Askeri" lakabı, kendisinin ve babasının Abbasi halifeleri tarafından Samarra'daki askerî garnizon bölgesinde zorunlu ikamete tabi tutulmuş olmalarından gelir; bu durum serbestçe hareket etmelerini engellemiştir.
İmamet görevini altı yıl (hicri 254-260) yerine getirmiştir. İmameti Mu'tez, Mühtedi ve Mu'temid olmak üzere üç Abbasi halifesinin dönemine denk gelmiştir. Bu dönemde defalarca hapsedilmiş, faaliyetleri ve taraftarlarıyla irtibatı ciddi biçimde kısıtlanmıştır. Buna rağmen toplumun ileri gelenleri ve yaşlıları nezdinde büyük saygı görmüştür.
Bilinen tek çocuğu, on ikinci imam olan ve İmam Mehdi diye anılan Muhammed'dir. Annesi bir cariyedir ve kaynaklarda Nergis, Süsen, Saykal gibi farklı isimlerle zikredilir.
Hicri 260 yılının 8 Rebiülahir günü, 28 yaşındayken Halife Mu'temid döneminde Samarra'da şehit edilmiştir. Babasının yanına, kendi evine defnedilmiştir; burası "Askeriyeyn Türbesi" olarak anılan ve Irak'taki önemli Şii ziyaretgâhlarından biridir.